darmoweszkolenia.pl

Szkolenia przez telefon z autoterapii.

   Zobacz szczegóły:

 

coaching-szkolenia-indywidualne.pl

Przyjedziemy do Ciebie/ rozwiążemy problem i nauczymy autoterapii

   Zobacz szczegóły:

szkolenia-dofinansowane.pl

Przyjedź do nas na szkolenie otwarte

   Zobacz szczegóły:

trening-trenerów.pl

Zostań trenerem autoterapii

   Zobacz szczegóły:

e-mail-telefon-learning z autoterapii

Przejdź autoterapie online

   Koszt brutto 150 pln

ZOBACZ INNE NASZE PRODUKTY:

stylekierowania.pl

Jak kierować zespołami pracowników?

Zobacz szczegóły:

stylenegocjacji.pl

Jak skutecznie prowadzić negocjacje?

  Zobacz szczegóły:

stylekomunikacji.pl

Jak komunikować się z innymi?

Zobacz szczegóły:

standardypracy.pl

Stwórz dla swojego zespołu standard zwiększający efektywność pracy

   Zobacz szczegóły:

training.com.pl

Szkolenia zamknięte

  Zobacz szczegóły:

consulting.com.pl

 

Doradztwo

  Zobacz szczegóły:

 

integracyjne-wyjazdy.pl

Organizujemy wyjazdy firmowe

  Zobacz szczegóły:

AUTOTERAPIA w rozwiązywaniu problemów życiowych i zawodowych

Problem – to „nieuporządkowane MYŚLI i EMOCJE” związane z danym zdarzeniem. Celem autoterapii jest samodzielne uporządkowanie tych dwóch, nierozłącznych elementów naszego życia, a od których zależy nasze zdrowie psychiczne i fizyczne. Pomocna w tym będzie Karta rozwiązywania problemu („porządkowania myśli i emocji”) zawarta na końcu materiału.  Wypełnij ją po akceptacji założeń autoterapii i zapoznaniu się z krokami.

ZAŁOŻENIA AUTOTERAPII

Aby móc sobie pomóc, należy zgodzić się z poniższymi siedmioma założeniami. Twoja otwartość w tym zakresie pokaże gotowość do osiągania założonych celów, w tym rozwiązywania problemów, konfliktów, odnoszenia sukcesów w życiu oraz posiadania dobrego zdrowia psychicznego oraz fizycznego. Po ich akceptacji przejdź 8 kroków, które pomogą rozwiązać Ci wiele problemów.

Założenie 1 - "Każdy medal ma dwie strony"

Założenie to, nie jest zbyt odkrywcze. Wszyscy wiemy, że jest awers i rewers, dobro i zło, yin i yang, plus i minus, miłość i nienawiść, świadomość i podświadomość itd. Cała autoterapia oparta jest na ostatnim zestawieniu, czyli zgodzie, że istnieje w naszym życiu świat świadomy – świadomość oraz świat podświadomy – podświadomość.

Pierwsza strona medalu – świat rzeczywisty – to świat świadomych decyzji, postaw, zachowań, spostrzeżeń, logiki itd. W świecie tym wszystko jest mniej lub bardziej poukładane. Mamy imię i nazwisko, własne zdanie, ego, kogoś lubimy lub nie. Pracują wszystkie nasze zmysły oddziaływając na emocje, a te z kolei wpływają na podejmowane decyzje, nasze opinie lub stanowiska. Logicznie jesteśmy też w stanie określić przyczynę jakiegoś problemu i opisać konsekwencje, czyli skutki jakie za sobą niesie dany problem.

Druga strona medalu – świat mistyczny, niematerialny – to świat naszej podświadomości, która wbrew pozorom decyduje o naszych świadomych decyzjach, postawach czy zachowaniach. Dla zrozumienia tego świata i uproszczenia go, nie wprowadzamy dodatkowych pojęć takich jak nadświadomość czy przedświadomość. Dla  zrozumienia mechanizmu autoterapii ważne jest to, że oprócz świadomego świata, w naszym życiu, jest ten drugi. Jeżeli jesteś wyznawcą jakiejkolwiek religii, możesz interpretować i nazywać ten świat, jako świat duchowy, metafizyczny, mistyczny, boski, gdzie „mieszka” Twój Duch, a wstęp do niego mają: Pan Bóg (dla wyznawców judaizmu, chrześcijaństwa, islamu), Jezus, Maryja, Wszyscy Święci, Aniołowie, zmarli (dla wyznawców chrześcijaństwa), Allach (wyznawców islamu), Budda (wyznawców buddyzmu) czy inni Bogowie w przypadku najstarszej religii świata – hinduizmie. Jeśli jesteś ateistą przyjmij wzorzec istnienia „podświadomości”, jako czegoś „co jest po drugiej stronie” naszego życia.

Bok medalu – Łącznikiem między świadomością a podświadomością są nasze Myśli i Emocje. Z ich udziałem komunikują się oba światy i dzięki odpowiednim krokom dokonasz autoterapii i rozwoju wewnętrznego.

Wszyscy, chcą się dowiedzieć: co jest po tej „drugiej” stronie medalu?, jak wygląda ten drugi świat? Chcielibyśmy naszym świadomym myśleniem zrozumieć to i poukładać. William Szekspir, nazwany drugim twórcą dusz po Bogu, w Hamlecie pisał: cyt.„ Są rzeczy na niebie i ziemi, o których się filozofom nie śniło”. Może on wiedział co tam jest. Poeci, muzycy, artyści czy duchowni – pracują na pograniczu obu stron „medalu” i mają bliższy kontakt z tą metafizyczną. Dzieje się tak dlatego, bowiem pracują na emocjach. Do  końca jednak nikt z nas, w naszym świadomym życiu, nie zazna tego co dokładnie „tam” się dzieje. Dla potrzeb autoterapii ważne jest abyś zaakceptował istnienie tych dwóch światów, a właściwie istnienie tego „drugiego”.

Założenie 2 - "Każdy projektuje własną rzeczywistość"

Założenie 2: Każdy tworzy (projektuje) własną rzeczywistość (przekonania, wartości, przyczyny i skutki zdarzeń) i uważa że ona jest najbardziej słuszna.

Wykonaj ćwiczenie.

Jeśli masz w chwili obecnej jakiś problem, to opisz:

1) Na czym on polega? Jeśli w chwili obecnej nie masz żadnego problemu, to opisz: Czego Ci brak w życiu?

……………………………………………………………………………………………………………

2) Co jest wg Ciebie przyczyną (powodem) i z czego to może wynikać?

…………………………………………………………………………………………………………………

3) Jakie są tego skutki?

…………………………………………………………………………………………………………………

Czy jesteś w stanie „przyjąć” inne podejście do problemu? To co napisałeś w punkcie 2 i 3 – to Twoje PRZEKONANIA. TAK POSTRZEGAMY (PROJEKTUJEMY) RZECZYWISTOŚĆ, którą tworzymy na bazie naszych przekonań i wartości. Czasem się zgadzamy z tym (lub nie), że inni postrzegają rzeczywistość inaczej. Ale to inaczej nie jest drugą strona medalu. Inaczej, to tylko inne postrzeganie (projektowanie) rzeczywistości. Główne założenie autoterapii można streścić w słynnym zdaniu Epikteta: „Nie denerwują nas rzeczy czy zdarzenia, ale nasze spojrzenie na nie”. To nie fakty wywołują w nas negatywne (ale i pozytywne) emocje, a tylko i wyłącznie to, jak my je postrzegamy, jak oceniamy. W konflikcie lub tylko problemie moja rzeczywistość jest broniona przez moje logiczne argumenty. Udowadniamy sobie, kto ma rację, czyli czyja racja jest bardziej „racjejsza”. Józef Piłsudski (często niewybredny w swoich stwierdzeniach) mówił, że cyt.: „Racja jest jak dupa, każdy ma swoją”. Jak zatem rozwiązać problem, konflikt, odnosić sukcesy, realizować własne plany i w efekcie być zdrowym  fizycznie („na ciele”) i psychicznie („w duchu”)? Odpowiedź na to pytanie znajdziemy po drugiej stronie medalu, a pierwszą podpowiedzią i w sumie dobrą wiadomością, jest to, że nie ma znaczenia, która racja jest ważniejsza i ….. co tak naprawdę napisałeś w powyższych odpowiedziach. Zatem nasze spojrzenie na problem (w zdaniu Epikteta) też nie ma znaczenia. Na razie może to być trudne do akceptacji przez Ciebie. Zaakceptuj zatem to, że inni mogą postrzegać rzeczywistość inaczej niż Ty.

Ważne jest też to, co napisałeś jako odpowiedź na 2 pytanie? Często w problemie obarczamy winą (za zaistniałą sytuację):

  1. siebie (coś zrobiłem źle – maja wina) lub
  2. innych (jestem ofiarą „niszczoną” przez innych, którzy zrobili coś źle – kogoś wina)

Za każdym razem określając sytuację w danym problemie, należy uzmysłowić sobie jak postrzegamy winę. Sytuacja problemowa może być jednowątkowa lub wielowątkowa.  Przykładem jednowątkowej może być np. to, że „mąż mnie zdradza” – to jest jedyny problem. Reszta jest OK. Ktoś kiedyś powiedział, że jeden problem, to żaden problem, sto problemów – to jest problem. Można interpretować to tak, że wiele wątków w danej sytuacji to jest dopiero problem. Przykład wielowątkowego problemu to: mąż mnie zdradza, nie daje pieniędzy na utrzymanie domu, „pije” i nie dba o dzieci.

W zależności od wątków sytuacji problemowej możemy inaczej postrzegać winę. W każdym wątku danego problemu/ sytuacji, należy przeprowadzić tzw. analizę winy. Jest to ważne z punktu widzenia określania pierwotnego i wtórnego stanu emocji. Wiele osób obarcza winą za daną sytuację siebie. Gdy ktoś robi to zbyt często świadczyć to może o niskim poczuciu własnej wartości i złej samoocenie. Są to osoby, które nie potrafią kochać …. Siebie.

Często obwiniamy za problem tzw. „zbieg okoliczności”, sytuację, której winnymi nie są inni, ani my, tylko sytuacja. Jesteśmy ofiarami sytuacji, na którą nie mieliśmy wpływu, czyli winna jest sytuacja. W takich momentach należy zastanowić, się czy jednak za tą sytuacją nie stoi ktoś lub my. Jeśli po głębszej autorefleksji nie zauważymy nikogo, to potraktujmy sytuację jako winną. Powstała sytuacja miała też „coś nam” pokazać. Coś, czego dziś może nie jesteśmy w stanie zinterpretować. Przykład złej sytuacji, która jest niczyją winą, to np. Wypadek samolotowy i śmierć kogoś bliskiego. Nie możemy winić pilota czy producenta samolotów. To np.zła pogoda, była jednym z czynników, która przyczyniła się do wypadku. Zbieg okoliczności, sytuacji  spowodował nasze emocje negatywne. Rzadko są takie sytuacje, ale jeśli już się pojawią to po prostu należy wyciągnąć wniosek, że los chciał nam „coś” pokazać i nauczyć. Przepracujmy jednak i te sytuację traktując ją jako zbieg okoliczności.

W większości jednak za problemem stoimy my lub inny człowiek. Gdyby nie inni ludzie, to nie byłoby żadnych problemów. Gdy obwiniamy siebie w 100% za zaistniały problem należy przeprowadzić autoterapię wg tych samych kroków, stawiając hipotetycznie siebie na miejscu „drugiej” winnej osoby.

Założenie 3 - "Sytuacje oraz ludzie, których spotykamy są .... PO COŚ"

Po co? ABY ROZWIJAĆ NASZĄ ŚWIADOMOŚĆ I PODŚWIADOMOŚĆ. Dzięki tym sytuacjom i ludziom kształcimy się, zmieniamy i rozwijamy. Nic nie dzieję się bez powodu. Na naszej drodze życia spotkamy ludzi, którzy idą z nami dalej, potem odchodzą, przychodzą inni, itd. Każdy napotkany w naszym życiu jest po to, abyśmy rozwijali – świadomość i podświadomość (wg religii aby rozwijać własnego Ducha, który jeśli będzie zdrowy, mocny i silny, to i my w świecie rzeczywistym też tacy będziemy. Zatem niepoprawne jest stwierdzenie, że: „w zdrowym ciele zdrowy duch”. Tak naprawdę, to: „zdrowy duch to zdrowe ciało”).

Świadomość rozwijamy dzięki spotykaniu na swojej drodze życia DOBRYCH LUDZI, którzy chcą podzielić się wiedzą jaką mają (za pieniądze lub nie). Karmą dla naszego świadomego rozwoju jest pozyskiwanie wiedzy. Stajemy się wówczas mądrzejsi, zmieniamy i rozwijamy się.

Podświadomość rozwijamy dzięki spotykaniu na swojej drodze życia ZŁYCH LUDZI, którzy mają inne postrzeganie rzeczywistości przez co doprowadzają nas do gniewu, złości czy zdenerwowania.

Rozwijamy naszą podświadomość (rozwój duchowy) poprzez doświadczenia jakie towarzyszą nam w relacjach z trudnymi (czasem okrutnymi) ludźmi. Karmą dla podświadomego rozwoju (dla tego aby nasz duch/ podświadomość rosła w siłę) jest zrozumienie tego mechanizmu i pewne działania opisane w poniższych krokach. Póki co, zapewne ten aspekt jest dla Ciebie najtrudniej akceptowalny, nie zrozumiały, bo nielogiczny. Jak może chcieć nas ktoś rozwijać, kto nas drażni, napada, gwałci, wrzeszczy lub kłóci się mając inne zdanie. Często są to osoby bardzo bliskie, które na początku były wg nas „inne”. Przyjmij zatem ten element jako pewnik, że tak jest. Z czasem (po przejściu wszystkich kroków) sam dojdziesz do takiego wniosku.

W naszym życiu uczestniczymy w negatywnych sytuacjach, za którymi nie stoi człowiek, a które doprowadzają nas do zmartwień i emocji negatywnych. Jeśli tak się dzieje musimy wówczas zadać sobie pytanie – Po co ta sytuacja miała miejsce? Czego „chciała” mnie nauczyć?

Na ogół ZŁE SYTUACJE powstają, dając nam sygnał, że „coś” w temacie problemowej złej sytuacji mamy nie rozwiązane z innym …. człowiekiem. Np. „Mamy obecnie problem finansowy i nie miłą sytuację finansową, na którą nie mieliśmy wpływy i nie jest niczyją wina. Sytuacja tak się ułożyła.” Takie jest nasze postrzeganie rzeczywistości.

Możemy być źli na sytuację, która powstała, bo … np. kiedyś miałem nieprzyjemną sytuację z kimś, dotyczącą finansów (który nas okradł z finansów lub wg niego my jego) i nic z tym nie zrobiliśmy – nie przepracowaliśmy tego. „Zamietliśmy problem pod dywan” i żyliśmy dalej. Najciekawszym w tym mechanizmie jest fakt, iż takie sytuacje często się powtarzają (patrz założenie 6).

Założenie 4 - "Ludzie, którzy nas denerwują odzwierciedlają nasze słabości"

Ludzie, którzy nas denerwują „odzwierciedlają” nasze słabości. Są odbiciem naszych własnych problemów.

Napisz:

  1. Jakie cechy lubisz u innych ludzi?

To co napisałeś, czyli co cenisz u innych jest również w Tobie. Potrafisz taki być. Zapewne z tym się zgodzisz, że jakaś część Ciebie taka właśnie jest.

2. Co denerwuje Cię i drażni w innych ludziach? Opisz przykładowe sytuacje, czynności. Jaka postawa u ludzi Cię drażni? Wymień wszystkie. To co napisałeś w odpowiedzi co Cię denerwuje, to zapewne tego nie lubisz też w sobie, ale …… PEWNA CZĘŚĆ CIEBIE TAKA JEST lub MOGŁABY BYĆ. Czy zgodzisz się z tym?  Jeśli nie, to zapewne wyparłeś to ze swojej podświadomości.

Założenie 5 - "Przyciągamy do siebie sytuacje i ludzi, którzy nas odzwierciedlają"

PRZYCIĄGAMY DO SIEBIE TAKICH LUDZI, KTÓRZY ODZWIERCIEDLAJĄ NASZE MOCNE STRONY ale i UŁOMNOŚCI, SŁABOŚCI. Są odbiciem naszych własnych problemów. Robią to nieświadomie w ZŁY (dla nas) sposób, bo są np. agresywni, nieprzyjemni, wulgarni, projektując rzeczywistość wg ich racji.

My również projektujemy rzeczywistość, która jest inna. Projektowanie takiej rzeczywistości, czyli przyczyn i skutków sytuacji problemowych, poprzez obwinianie siebie, innych czy sytuacji doprowadza do pętli ściągającej i przywołujących co chwila podobne zdarzenia i wg nas kolejnych złych ludzi.

Nie narzekaj zatem na swój los, bo to przyciąga jeszcze bardziej złe sytuacje i ludzi. Ludzie Ci i te sytuacje są dla Ciebie dobrodziejstwem. Jeszcze o tym nie wiesz, ale tak jest. Ciesz się z tego, że spotkałeś ich na swojej drodze. Należy tylko wiedzieć jak przepracować dany problem, bo jeśli nic nie zrobimy, to nie przetniemy pętli ściągania złych ludzi i sytuacji, a na pewno będzie ich więcej niż tych dobrych.

Założenie 6 - "Ludzie się zmieniają, a (nieprzepracowany) problem pozostaje"

Jest to założenie, z którym najtrudniej jest się zgodzić, zwłaszcza jeśli masz np. 20 lat i mało jeszcze doświadczeń życiowych. Im człowiek jest starszy, tym łatwiej jest mu „odwrócić się za siebie, popatrzeć w przeszłość” i zobaczyć czy nie było w jego życiu podobnych niepomyślnych sytuacji czy pewnych oznak. ŻYCIE DAWAŁO NAM JUŻ ZNAKI, A MY NIC Z TYM NIE ROBILIŚMY – PROBLEM (CAŁY CZAS) POZOSTAWAŁ TEN SAM. Często np. rozwodnicy, mimo zmiany partnera maja podobne sytuacje i problemy tylko z innym człowiekiem. Dzieję się tak, bowiem odtwarzają ten sam wzorzec zachowania, postępowania, komunikowania. W każdym związku podświadomość (chrześcijanie powiedzą – Duch) chce przekazać wiadomość, pokazuje znaki. Nic innego nie może w tym świecie zrobić. Tylko poprzez wpływanie na nasze negatywne emocje może zwrócić na siebie uwagę. Dzieje się to poza naszą świadomością, dlatego też nie zauważamy tego. Widzimy tylko negatywne emocje drugiej strony i jej złe zachowanie.

Zrób ćwiczenie. Napisz:

  • Jakie podobne sytuacje problemowe pojawiają się w Twoim życiu, tylko z innymi osobami?
  • Jakie podobne wizualnie osoby, imiona, postawy innych osób pojawiały się w Twoim życiu i jaki miałeś z nimi problem?
  • Jakie wzorce liczbowe zauważyłeś w swoim życiu? Np. zmieniasz pracę co 3 lata, małżonka co 10, zapadamy na choroby (co jakiś czas lub w tym samym wieku co rodzice), zrywamy z przyjaciółmi co 4 lata, odnajdujemy te same liczny we wszystkim co robimy.
  • Jakie wskazówki dawało Ci Twoje ciało? Np. często pojawiające się te same schorzenia lub bóle w tych samych miejscach np. po kłótni.
  • Jakie przytrafiały Ci się zbiegi okoliczności, czy dziwne zdarzenia?

Jeśli nic nie napisałeś na powyższe pytania, to świadczy że jesteś młodym człowiekiem – duchem i ciałem.

Założenie 7 - "Nie potrafimy kochać i szanować ........... siebie"

W naszym życiu spotyka nas wiele problemów, ponieważ „nie potrafimy kochać……. Siebie ”

Napisz:

  1. Kogo kochasz w swoimi życiu?
  2. W jaki sposób okazujesz mu miłość?

Miłość okazujemy innym poprzez spełnianie ich potrzeb, ale również i poprzez chronienie przed ich nie spełnianiem. Jest ok. 40 potrzeb jakie mają ludzie. Im człowiek jest bardziej dojrzały, wykształcony tym chce spełnić więcej potrzeb. Przykład – Potrzeba Szacunku. Okazujemy szacunek osobie, którą kochamy i chronimy ją przed ludźmi, którzy nie okazują szacunku. Potrzeba Bezpieczeństwa. Dajemy bezpieczeństwo osobie którą kochamy i chronimy ją przed tymi, którzy mogliby zaburzyć to bezpieczeństwo. Za spełnioną potrzebą „idzie” stan emocji tzw. pierwotny. Za spełnioną potrzebą szacunku, czy bezpieczeństwa „idzie” posiadane uczucie szacunku czy bezpieczeństwa

Napisz:

W JAKI SPOSÓB OKAZUJESZ MIŁOŚĆ SOBIE?

Powinieneś przynajmniej napisać to, co jest Twoją odpowiedzią na powyższe drugie pytanie. Jeśli tak nie jest lub nic nie napisałeś to niestety nie kochasz Siebie. A jeśli tak jest to nie chronisz Siebie i dopuszczasz emocje negatywne. Człowiek, który kocha daje poczucie szczęścia poprzez spełnienie potrzeb ale i chroni przed nieszczęściem i zagrożeniem braku ich spełnienia.

Jeśli nauczysz się kochać Siebie, nie będziesz miał w życiu tylu sytuacji problemowych i spotykał na swojej drodze ludzi trudnych.

 

A ….. jeśli nie potrafisz kochać Siebie, to nie potrafisz do końca okazywać miłości i kochać innych.

TWÓJ STYL REAKCJI W PROBLEMIE

Problemy i konflikty są nieuchronną częścią naszego życia. Na ogół powstają w wyniku niepomyślnych zdarzeń z przeszłości lub mogących wystąpić (również niepomyślnych) w przyszłości. Sytuacje te doprowadzają do konfliktów personalnych, po których przestajemy lubić, w efekcie szanować, drugiego człowieka/ pracownika/szefa. Spirala konfliktu, po braku umiejętności reakcji w takich sytuacjach, nakręca się jeszcze bardziej. Warto jest poznać własny (przewodni) styl rozwiązywania konfliktów, po to aby skutecznie reagować i efektywnie rozwiązywać je u siebie i innych.

W poniższej ankiecie znajduje się 18 par zdań opisujących możliwe sposoby postępowania/ zachowania w sytuacji konfliktowej z partnerem, który (wyobraź sobie) jest na tym samym poziomie władzy, odpowiedzialności czy posiadanych dóbr co Ty (np. żona-mąż, pracownik-pracownik, kierownik-kierownik, dyrektor-dyrektor). Z każdej pary zdań A lub B wybierz to, które w zależności od określonej tam sytuacji lepiej opisuje Twoje zachowanie/ postępowanie. Może się zdarzyć tak, że żadna możliwość nie będzie wprost i precyzyjnie charakteryzować Ciebie w danych sytuacjach. Postaraj się jednak wówczas wybrać tę sytuację, która lepiej opisuje hipotetyczny, przypuszczalny sposób Twojego zachowania. Prosimy nie zastanawiać się zbyt długo nad wyborem zdania A lub B, jednakże nie odpowiadać bez zastanowienia. Zaznacz tylko jedną odpowiedź (A lub B) przy każdym stwierdzeniu. Badanie jest autoanalizą własnych kompetencji, zatem odpowiadaj szczerze „tak jak jest”, a nie „tak jak chciałbyś aby było” lub wg Ciebie być powinno.

Test - styl rozwiązywania problemów i konfliktów
1 A. Czasem próbuję zrozumieć uwagi partnera i przyjmuje jego stanowisko.
B. Dbając o dobro firmy i własne staram się być stanowczy i nie zmieniać stanowiska.
2 A. Czasem wolę ustąpić i zrezygnować ze swoich rozwiązań, bo zależy mi na relacjach i na tym by nie urazić drugiej strony.
B. Wolę czasem zbagatelizować cały konflikt i wycofać się , niż bardziej go jeszcze „nakręcać”.
3 A. Zazwyczaj jestem nieustępliwy w dążeniu do moich rozwiązań w konflikcie, nawet gdy partner nie jest do końca zadowolony.
B. Czasem w konflikcie nie odzywam się i milczę, aby dać do zrozumienia że mam żal i że do końca nie jestem zadowolony.
4 A. W trakcie konfliktu lubię dyskutować choć czasem ludzie mnie denerwują i jestem zły.
B. Ustępuję żeby nie denerwować siebie i innych, ponieważ czasem dyskusje nie mają sensu.
5 A. Lepiej unikać sytuacji konfliktowych. Jeśli się pojawią to lepiej jest „milczeć” lub „wyjść”.
B. Wolę czasem ustąpić aby mieć wewnętrzny spokój i zadowolenie że zażegnałem konflikt
6 A. Czasem ignoruję tłumaczenia partnera i nie podejmuję żadnej decyzji. Analizuję je później w samotności.
B. Czasem drażnią mnie tłumaczenia partnera, reaguje wówczas stanowczo. Od razu mówię to co myślę.
7 A. Czasem trudno jest podjąć jakąś decyzję rozwiązującą konflikt. Wówczas przyjmuje propozycję, która wydaje się najbezpieczniejsza.
B. Czasami lepiej jest podjąć decyzje, która nie jest dobra dla partnera, ale bezpieczna dla nas.
8 A. Czasem pod presją różnych czynników, godzę się na rozwiązania innych.
B. Staram się unikać „wchodzenia w konflikt”, bo czasem „same się rozwiązują”
9 A. Nie lekceważę żadnego konfliktu. Daję logiczne argumenty, aby przekonać drugą stronę.
B. Próbuję z rezerwą i dystansem podchodzić do konfliktów. Argumenty czasem nic nie dają.
10 A. Nie ustępuję drugiej stronie tylko dlatego by mieć z nią dobre relacje. Dobre relacje próbuję budować na prawdzie i szczerości.
B. Czasem, aby zadowolić partnera, jestem skłonny przyznać mu rację. Prawda może boleć, a szczerość może być atakiem.
11 A. Mam ochotę czasem uciec od sytuacji konfliktowych. Konflikty mnie „męczą”.
B. Czasem godzę się na proponowane rozwiązania dla tzw. „świętego spokoju”.
12 A. Staram się unikać niepotrzebnych złych emocji i napięć związanych z konfliktem. Ważny jest dla mnie mój komfort psychiczny.
B. Czasem podniesienie głosu w konflikcie i wprowadzenie partnera w stan emocji negatywnych daje odpowiednie rezultaty.
13 A. Wolę czasem przyjąć zdanie innych, bo zależy mi na relacjach i dobrej atmosferze rozmów
B. Czasem używam wulgaryzmu, aby podkreślić moje zdenerwowanie i zaangażowanie.
14 A. Czasem brak mi stanowczej reakcji na atak drugiej strony. Odstępuję wówczas od swoich racji. Dla dobra „sprawy” przyjmuję stanowisko drugiej strony
B. Niepokoi mnie atak innych w moją stronę. Brak mi wówczas stanowczości. Czasem paraliżuje mnie taka sytuacja i nie podejmuje wówczas żadnych decyzji.
15 A. Czasem w sytuacji konfliktowej narzucam partnerowi swoje rozwiązanie i je argumentuje.
B. Unikam rozmów z partnerami, aby nie tłumaczyć się z podjętych w konflikcie rozwiązań.
16 A. Jeśli jestem do czegoś przekonany, to nalegam na przyjęcie mojego rozwiązania.
B. Wolę czasem być wyrozumiały i przyjąć zdanie innych niż eskalować konflikt.
17 A. Czasem moje wycofanie się w momencie sporu jest dobrym rozwiązaniem dla obu stron
B. Czasem „wchodzę w buty” partnera w konflikcie, słucham go i przyznaję mu rację
18 A. Konflikty między innymi ludźmi mnie nie interesują. Nie analizuję ich i nie doradzam, nawet gdy mnie o to proszą.
B. Konflikty między innymi ludźmi są dla mnie ciekawym doświadczeniem. Logicznie je analizuję i chętnie proponuję rozwiązania.

Zakreśl zaznaczone wyniki do poniższej tabeli. Podsumuj ilość zaznaczeń w poszczególnych kolumnach.

Tab.1 Tabela wyników – style rozwiązywania konfliktów.

Lp. ULEGANIE RYWALIZACJA UNIKANIE
1 A B
2 A B
3 A B
4 B A
5 B A
6 B A
7 A B
8 A B
9 A B
10 B A
11 B A
12 B A
13 A B
14 A B
15 A B
16 B A
17 B A
18 B A
 

SUMA:

 

………………….…….

STYL ULEGAJĄCY

 

…………………………

STYL RYWALIZACYJNY

 

……………………..

STYL UNIKAJĄCY

Najwyższy wynik liczbowy w danej kolumnie świadczy o Twoim przewodnim stylu kierowania w konflikcie/ rozwiązywania konfliktów.

Styl rozwiązywania problemów i konfliktów (kierowania w konflikcie) – to indywidualny dla danego człowieka sposób komunikowania się oraz postępowania i zachowania (reagowania) w sytuacji problemowej, konflikcie, który wpływa na wymiar obustronnych RELACJI/ atmosfery oraz osiągniętych własnych CELÓW/ rozwiązań. Łącząc obydwa te wymiary (relacji i celów) uzyskujemy 3 (atawistyczne) style rozwiązywania konfliktów.

Style reakcji w sytuacji problemowej, konflikcie

 

3 atawistyczne style rozwiązywania  konfliktów:

1.       Styl unikający

2.       Styl ulegający

3.       Styl rywalizacyjny

Style atawistyczne charakterystyczne są dla pierwotnych zachowań naszych przodków. Dziś zachowujemy się podobnie, choć postęp ludzkości i chęć uzyskania kompromisu doprowadził do wypracowania w nas kolejnego stylu. Jest to tzw.:  

4.       Styl kooperacyjny

Nastawienie na pozytywną atmosferę

w konflikcie/ relacje +                                                

                                                          

                                  Styl Ulegający                  Styl Kooperacyjny

 

 

                              

                          Styl Unikający                 Styl Rywalizacyjny

 

                                                                                       

 Determinacja w osiągnięciu

 własnych celów i rozwiązań w konflikcie

 

STYL ULEGAJĄCY STYL KOOPERACYJNY
Niskie zorientowanie na osiągnięcie własnych celów i rozwiązań po konflikcie.

Wysokie nastawienie na relacje z partnerem i pozytywną atmosferę.

Styl dostosowujący i zgadzający się na stanowiska lub rozwiązania partnera w sytuacji konfliktowej. Rozwiązanie konfliktu następuje poprzez przyjęcie zdania partnera.

Cechami osoby reprezentującej styl ulegający są: rezygnowanie, ustępowanie, pobłażanie, dopasowanie się, zbytnia wyrozumiałość, wycofanie się, odstąpienie, zaniechanie.

Osoba reprezentująca ten styl zgadza się na rozwiązania innych często kosztem własnych wartości. W dłuższej perspektywie czasowej osoba stosująca ten styl może być coraz bardziej sfrustrowana, a w konsekwencji nieefektywna.

Wysokie zorientowanie na osiągnięcie własnych celów przy równie wysokim nastawieniu na relacje z partnerem i pozytywną atmosferę.

Rozwiązanie konfliktu następuje poprzez osiągnięcie  kompromisu (a wcześniej ustępstwa stron) i chęci:

1. uniknięcia IMPASu. Strony ustępują z proponowanych wcześniej pozycji. Stosują tzw. styl kooperacyjny pozycyjny osiągając kompromis pozycyjny.

2. uzyskania KORZYŚCI z porozumienia. Strony analizują: korzyści z realizacji swoich stanowisk oraz analizują obawy z przyjęcia stanowisk partnera. Stosują tzw. styl kooperacyjny partnerski osiągając kompromis WIN WIN

Cechami osoby reprezentującej styl kooperacyjny są:  porozumienie, współdziałanie, współpraca, partnerstwo, tolerancja, wyrozumiałość.

STYL UNIKAJĄCY STYL RYWALIZACYJNY
Niskie zorientowanie na osiągnięcie własnych celów oraz niskie nastawienie na relacje z partnerem i pozytywną atmosferę.

Styl uciekający od konfliktu, bierny i zdystansowany.

Styl defensywny, ignorujący kwestię istnienia konfliktu, bojaźliwy, powściągliwy, wątpiący, wycofany.

Cechami osoby reprezentującej styl unikający są: bagatelizowanie, uciekanie, pomijanie, ignorowanie, lekceważenie, milczenie, niewłączanie się w konflikt, nie angażowanie się, powstrzymywanie się od udziału, stronienie,  znikanie, opuszczanie, sceptyczny

Wysokie zorientowanie na osiągnięcie własnych celów oraz niskie nastawienie na relacje z partnerem i pozytywną atmosferę.

Styl atakujący, często agresywny, chcący przeforsować swoje stanowisko. Wysoko nastawiony na dyskusje, polemikę, a w niej na osiągnięcie (swojego) stanowiska, nawet kosztem niskich relacji i atmosfery.

Cechami osoby reprezentującej styl rywalizacyjny są: przeciwstawianie się, polemika, awanturnictwo, konfrontacja, arogancja, napady złości, gniewu, irytacja, nerwowość, naleganie.

W pierwszym momencie sytuacji konfliktowej reagujemy wg przewodniego stylu rozwiązywania konfliktów – jednego z trzech atawistycznych. W każdym z nas jest też czwarty styl tzw. styl kooperacyjny, w którym chcemy osiągnąć porozumienie. Styl ten jest WYPADKOWĄ 3 stylów atawistycznych. Zobacz, jaki masz „wskaźnik” KOOPERACJI w sytuacji konfliktowej. 

KROKI AUTOTERAPII

Aby ułatwić Ci Twoją przyszłą, indywidualną auto pracę (autoterapię) nad problemem i rozwiązanie go, zapoznaj się z krokami, które należy przejść wg zadanej kolejności. Na końcu znajduje się Tabela rozwiązywania problemu (porządkowania myśli i emocji), która zawiera wszystkie omówione kroki. Wypełniaj tabelę osobiście (w samotności) za każdym razem, gdy zaistnieje problem i jak najszybciej po jego wystąpieniu. Wypełnienie jej w świecie rzeczywistym wpływa na Twoje myśli i emocje, które są łącznikiem ze światem podświadomym (duchowym). Po „przepracowaniu” tego problemu (poprzez wypełnienie tabeli) dalej zachowuj się w podobnych sytuacjach, tak jak zachowywał(a) byś się dotychczas. Metoda ta nie zmusza Cię do robienia określonych działań, do zmiany zachowań czy własnych postaw. Nakazuje wręcz zasadę, aby „być sobą”, a zmiany same przyjdą.

WSTĘP

Na Twojej drodze życia powstał problem. Za problemem stoi sytuacja lub częściej człowiek, który reaguje wobec Ciebie w sposób, który doprowadza Cię do zdenerwowania, wściekłości, gniewu, smutku, żalu – generalnie emocji negatywnych. Przekazujemy w takiej sytuacji logiczne argumenty, uzasadniające nasze stanowisko, prezentujemy kontrargumenty, dowody, możliwe konsekwencje. I CO ?????   Czy ta metoda działa? Jest skuteczna? Relacje między Wami są dobre? Jeśli NIE, zapoznaj się z poniższymi krokami, a samodzielne przepracowanie tego problemu (poprzez wypełnienie Tabeli zawierającej kroki) pomoże Ci w znalezieniu równowagi emocjonalnej i zwalczeniu problemu.

KROK 1

Krok 1 – OPISZ PROBLEM

Przywołaj wszystkie zdarzenia składające się na problem.

Napisz.

Problem zaczął się gdy: ….…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Teraz sytuacja wygląda następująco: ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Podsumowanie:

Kluczowe zdarzenia w tym problemie:

1…………………………………………………………………………………………

2…………………………………………………………………………………………

3…………………………………………………………………………………………

Porusz i przedstaw wszystkie sytuacje/ wątki problemu koncentrując się na  osobie (osobach), która ma wpływ na problem. Napisz wszystko to w jaki sposób Ty postrzegasz rzeczywistość i problem. W podsumowaniu krótko opisz w punktach kluczowe zdarzenia: fakty/ sytuacje.

KROK 2

Krok 2 – OKREŚL EMOCJE PIERWOTNE I WTÓRNE

Dla wszystkich Zdarzeń z kroku 1 opisz/ określ swój stan emocji (pierwotnych i wtórnych).

1.Zakomunikuj emocje pierwotne.

To one powstają jako pierwsze. W ich wyniku powstają emocje wtórne. Emocje pierwotne opisują jak Ty czujesz się przez drugą stronę lub powstałą sytuację. Są opisem potrzeby, która została zaburzona (np. brak akceptacji, to zaburzona potrzeba bycia akceptowanym, a opis: czuję się nieakceptowany/a).

Napisz:  Czuję się przez te sytuację i ……… napisz kogo …….. źle, czyli czuję  się: (zakreśl te emocje które czujesz do tej osoby lub sytuacji):

– zraniony, opuszczony, odrzucony, zdradzony, nieakceptowany, jest mi przykro, niekochany, nieszanowany, poniżony, skrzywdzony,  samotny, niespokojny, atakowany, niesłusznie potraktowany, zawstydzony, niedowartościowany, oszukany, zażenowany, niedoceniony, niezrozumiany, urażony, lekceważony, załamany, niebezpiecznie, niestabilnie, bezsilny, zmanipulowany, bezradny, ………………

  1. Zakomunikuj emocje wtórne.

Emocje wtórne opisują co Ty czujesz:

  • a/ do drugiej osoby lub sytuacji i
  • b/ do siebie (w przypadku nawet najmniejszego obwiniania się za problem/ zdarzenie).

 

Ad. a/ Powiedz: –  .cd. …  przez co  czuję do Ciebie lub sytuacji (zakreśl te emocje które czujesz):

– gniew, złość, zdenerwowanie, zawiść, chęć zemsty, zazdrość, strach, lęk, niepokój, smutek, żal, frustracja, irytacja, zniechęcenie, ……………… .

Ad. b/ Powiedz: W tej sytuacji, myślę też o sobie źle i czuję do siebie/mam: brak akceptacji, poniżenie,  mam poczucie skrzywdzenia innych, mam wyrzuty sumienia, czuję się winna, niepokój, czuję do siebie wstyd, zażenowanie, bezsilność, gniew, złość, zdenerwowanie, strach, lęk, żal, frustracje, irytacje, zniechęcenie, ……………… .

Opisanie wszystkich emocji rozpoczyna proces ich uwolnienia. Nie istotne jest postrzeganie rzeczywistości, doprowadzające do opisanych emocji. Istotnym jest fakt, że odkryliśmy je i nazwaliśmy. To one wymagają przepracowania. One doprowadzają do złego naszego samopoczucia i jeśli tego nie przepracujemy to problem powróci z tą lub innymi osobami. Nazwanie ich eliminuje pierwszy mechanizm, czyli wprowadzanie się w stan tych emocji. Ludzie boją się tego co jest nieznane. Jeśli nazwiemy to czego się obawiamy i zobaczymy to i zaakceptujemy, to przestajemy się tego obawiać. Z emocjami jest podobnie. Opisując i nazywające je emocje doprowadzamy do tego, że następuje już proces akceptacji. A to mały krok do dalszych. Doznanie wszystkich opisanych emocji negatywnych w rzeczywistości w maksymalnej wartości powoduje że nasza podświadomość (Duch) może rozwijać się w tej materii. Dlatego na naszej drodze życie pojawiają się sytuacje lub spotykamy ludzi, którzy budzą w nas emocje negatywne, ale to właśnie oni umożliwiają nam wewnętrzny rozwój. Niektórzy dają sobie radę z trudnymi ludźmi. Oznacza to, że ich podświadomość już to przepracowała, pokonała i jest w tym aspekcie rozwinięta. Nie zauważają już tego, co np. nas denerwuje.

KROK 3

Krok 3 – ZAAKCEPTUJ EMOCJE:

  • Zaakceptuj swoje emocje i zdaj sobie sprawę z tego, że Twoja „racja” nie ma znaczenia

Określone (w powyższym kroku 2) emocje negatywne należy ….. polubić, zaakceptować, wręcz …. pokochać. Nie możemy się wstydzić czy bać naszych emocji, mimo, że są negatywne. Jeśli ich nie zaakceptujemy zawsze będą nas poruszać. Należy zdawać sobie sprawę z faktu, iż Denerwujemy się na to, czego nie możemy zaakceptować w sobie, mimo, że w jakimś stopniu tacy jesteśmy.

Twoje projekcje, czyli powody, przyczyny problemu i skutki są nieistotne. Nie mają znaczenia.

Miałem prawo się tak czuć. Moje odczucia były podyktowane odbiorem sytuacji, które mogły być moją projekcją rzeczywistości. Zdaję sobie też sprawę z faktu, iż nie ma znaczenia kto miał rację w całej sytuacji, dlatego nie osądzam. Nie denerwuje się też na to co wyparłem lub stłumiłem w sobie.

Napisz: Miałem prawo tak się czuć i zachować, ponieważ ……………. znajdź wytłumaczenie dla swoich emocji…………….. i tak odbierałem (projektowałem) swoją rzeczywistość.

  • Zaakceptuj emocje i zachowanie drugiej osoby. Napisz:

On (ona) zachowywał/a się i czuł/a się źle, czyli był/a (zakreśl): zdenerwowany/a, poirytowany/a, agresywny/a, zły/a, bezsilny/a, rozżalony/a, zniechęcony/a, …… bo tak odbierał/a (projektował/a) swoją rzeczywistość.

NAPISZ:     NIE MA ZNACZENIA KTO MIAŁ RACJĘ W TYM PROBLEMIE. KAŻDY PROJEKTUJE WŁASNĄ, A MNIE DENERWUJE W INNYCH TO, CZYM JA JESTEM !!!!! SYTUACJA LUB OSOBA TA POKAZUJE MOJĄ SŁABOŚĆ.

KROK 4

Krok 4 – PODZIĘKUJ ZA POJAWIENIE SIĘ TEJ SYTUACJI/ TEGO CZŁOWIEKA

Denerwujemy się tylko w tych aspektach, które są w nas lub które wyparliśmy ze swojej podświadomości, dlatego podziękuj mu, że spotkałeś go na swojej drodze oraz że powstała taka sytuacja, bo dzięki temu możemy rozwijać się. Rozwijasz siebie ale również i tego człowieka, bowiem on się również zmienia. Zmiana postrzegania rzeczywistości danej sytuacji nie spowoduje, że nie będziesz ich widzieć mimo ich występowania. Fenomen tej metodyki polega na tym, że „druga strona” zmienia się i dane sytuacje nie powstają.

4. Podziękuj. Przeprowadź taką „autorozmowę” w swoich myślach BIORĄC POD UWAGĘ KAŻDĄ SYTUACJĘ / ZDARZENIE OPISANĄ EMOCJAMI W KROKU 2. Napisz też za każdym razem: Zdaję sobie sprawę z tego, po co mnie spotkała ta sytuacja.

Przez realizację tego procesu możemy się rozwijać duchowo, rozwijać naszą podświadomość, dla naszego zdrowia i szczęścia.

Podziękuj temu człowiekowi/ sytuacji, uśmiechnij się do niego/ niej. Ten proces myślowy (realizowany jest tylko przez Ciebie w samotności) powoduje, że nasza podświadomość (duch) karmi się i rośnie w siłę, nasze ciało uzdrawia, a sytuacje w koło stają się pomyślne.

Podziękowanie danej osobie lub sytuacji za to że się pojawiła jest elementem wybaczania. Wybaczając innym (ludziom czy sytuacjom), wybaczasz też sobie.

Sytuacje lub ludzie, których spotykamy uosabiają nasze ułomności (emocje pierwotne). Często (w przypadku ludzi) są dla nas źli, ale (chrześcijanie powiedzieliby) są uzdrawiającymi aniołami przemian i rozwoju duchowego. Jeśli wybaczymy mu, zaakceptujemy jego zachowanie, a nawet …. pokochamy (co jest bardzo trudne, choć nie niemożliwe)  to jego podświadomość (duch) uwalnia się od bólu i następuje wzajemne uzdrowienie.

Przykładem może być Jan Paweł II, który wybaczył (spotkał się) ale i pokochał bułgarskiego zamachowca na jego życie, Ali Agcze.

Ludzie, którzy najbardziej nas irytują, złoszczą, denerwują lub zrobili nam krzywdę, to Ci, których podświadomość (ich duch) nas kocha i wspiera, ale na poziomie świata mistycznego. Ich podświadomość (dusza) chce nas czegoś nauczyć, rozwijać ale nie wie jak to zrobić?

Nie ma żadnych narzędzi, poza emocjami negatywnymi, dlatego jego ciało np. wrzeszczy – mimo, że jego podświadomość (dusza) mówi: kocham Cię. Podczas wybaczania i dziękowania odwzajemnijmy te emocje, poprzez pokazanie emocji pozytywnych czy wręcz miłości do sytuacji lub człowieka.

Emocje to łącznik m. światem rzeczywistym a mistycznym.

UWAGA. Każdy wymieniony w arkuszu proces, a zwłaszcza umiejętność wybaczania zaczyna się od kłamstwa, ponieważ nikt Twojej podświadomości (duszy) wcześniej tego nie nauczył. Nie masz go też w sercu, stąd będziesz udawał, że go masz, dopóki nie stanie się faktem. Okaż wobec siebie cierpliwość, wytrwałość a efekt przyjdzie sam.

KROK 5

Krok 5 – POSZUKAJ WYTŁUMACZENIA

Znajdź pozytywne wytłumaczenie dla tej osoby (która Cię zraniła) lub niepomyślnej sytuacji. Określ stan emocji negatywny, który zauważyłeś u tej osoby .

5. Znajdź pozytywne wytłumaczenie dla każdej sytuacji opisanej emocjami w kroku 2. Napisz je.

……………………………………….

Całe zdarzenie było po to, aby nauczyć się innego postrzegania sytuacji i ludzi.

Komentarz. Jeśli chcesz zrobić to co zrobił Jan Paweł II, czyli wybaczyć i „pokochać” zamachowca, należy wczuć się w jego sytuacje, emocje i znaleźć pozytywne dla niego wytłumaczenie całej sytuacji. Jest to bardzo trudne i nie wszyscy to potrafią. Znalezienie pozytywnego wytłumaczenia dla drugiej osoby jej zachowania czy postawy jest drugim (poza podziękowaniem) aspektem podświadomego wybaczania innym. Wybaczenie innym rozpoczyna proces kochania innych. A jeśli kochasz innych natychmiast kochasz Siebie.  Jesteś wówczas mocny, masz wysokie poczucie własnej wartości i wysoką samoocenę.

Przykład w przypadku osoby – Ona (np. teściowa) zdenerwowała się na mnie, bo bardzo kocha swoją córkę i to był powód dla którego mnie wyprowadziła z równowagi i obwinia za wszystko co złe.

KROK 6

Krok 6 – UWOLNIJ EMOCJE

Uwolnij się od wszystkich złych emocji wymienionych wcześniej.

6. Uwalniam swoją świadomość od wszystkich negatywnych emocji. Wymień emocje z kroku 2.

Uwalniam się od ……………………

Komentarz: Twoje emocje negatywne związane z konkretną sytuacją mogą powracać wielokrotnie, do pewnego momentu. Znakiem, który pojawi się w Twoim życiu świadczącym o tym, że nastąpił Twój rozwój duchowy (podświadomości), będzie Twoje zaskoczenie, że tacy ludzie nie wprowadzają Cię w stan emocji negatywny lub takich sytuacji już nie doświadczasz. TO CUD ? J Warto jest przynajmniej za pierwszym razem uwolnić się od tych złych emocji. Może powtórka nie będzie już potrzebna.

Zmiana MYŚLI (poprzez zmianę postrzegania problemu) i EMOCJI (uwolnienie się od nich) jest procesem, który uzdrawia, a medal, który ma dwie strony staje się cieńszy. Czy oba światy mogą się zejść na wzajem, tak, aby medal nie miał boku? Dziś wiele osób chce łączyć się ze światem mistycznym poprzez medytację, modlitwę, kontemplacje, środki odurzające, muzykę, taniec, ustawienia Hellingera, hipnozę, obrzędy spirytystyczne (wywoływanie duchów), magię czy jasnowidzenie. Metody te nigdy jednak nie zdobędą powszechnego zaufania, bo nie będą poparte naukowymi badaniami psychologicznymi.

Denerwujemy się, stresujemy tym czego nie znamy. Boimy się konsekwencji, tego co ma nastąpić. Jeśli „zobaczymy to” i zaakceptujemy stan emocji towarzyszący temu przyszłemu zdarzeniu, to przestajemy się tego obawiać i denerwować.

Realizacja poprzednich 3 kroków (akceptacji tych emocji, wczucia się i znalezienie wytłumaczenia) oraz ten obecny, dotyczący uwolnienia się od złych emocji ma na celu osiągnięcie spokoju w postrzeganiu nowej rzeczywistości, i zmianie postawy innych.  

Napisz „uwolnienia” stanów emocji (i zobacz to w umyśle) wg każdego punktu z kroku 2. Znajdź własny sposób na „uwolnienie” we własnym umyśle złych emocji. Możesz tu być bardzo kreatywny w wymyśleniu tego sposobu. Jedni walą kijem w ziemie, drzewo, ścianę, tupią, krzyczą, widzą czerwoną kulę, która odlatuje lub odpływa w rzece. Podczas pisania tego „zobacz to”:

  1. Uwalniam się od uczucia LEKCEWAŻENIA I BYCIA ATAKOWANĄ przez innych i uczucia ZŁOŚCI, GNIEWU oraz STRACHU z tym związanym.
  2. …………………………..
  3. …….
KROK 7

Krok 7 – ZAAKCEPTUJ NOWĄ RZECZYWISTOŚĆ

 7. Zaakceptuj nowe postrzeganie – nową rzeczywistość.

Cieszę się, że przepracowałem problem, co pozwoliło mi inaczej spojrzeć na otaczających mnie ludzi i sytuację. Dzięki temu reaguje już (zakreśl to co uważasz w zależności od każdej sytuacji) :

·        spokojem

·        zadowoleniem

·        obojętnością

·        opanowaniem

·        akceptacją

·        ……………….

Zmiana w postrzeganiu rzeczywistości następuje samoistnie.

PODSUMOWANIE

Po całej problemowej sytuacji weź kwestionariusz – TABELĘ ROZWIĄZYWANIA PROBLEMU i wypełnij ją. Możesz ją pobrać tu: Karta_rozwiązywania_problemu

Potrzebujesz jedynie trochę spokoju i samotności ze swoimi myślami i emocjami. Nie patrz w przeszłość i nie szukaj problemów na siłę. Czekaj aż one pojawią się. Wypełnij wówczas arkusz. Odłóż go potem w znanym Tobie miejscu i …. już.

KROK 8 – nic nie rób, daj działać naturze…

Dalej, zachowuj się z tą osobą tak jakbyś się chciał zachowywać – NIC NIE ZMIENIAJ, NIE RÓB NIC NA SIŁĘ.

Daj szanse działać naturze, czyli „drugiej stronie medalu”. Zmiana postrzegania „przyjdzie sama”. Najciekawszym jest jednak fakt, iż nie tyko zmieni się postrzeganie rzeczywistości, ale i przez to zmieni się rzeczywistość, czyli ten człowiek, przez którego powstał cały problem.

KONTAKT

European Training & Consulting Center Sp. z o. o., Atrium Centrum Al. Jana Pawła II 27, 00-867 Warszawa, tel.: 22 185 54 72, infolinia: 607 73 00 00, fax: 22 185 54 73. e-mail: office@training.com.pl

 

O NAS

Organizatorem i wykonawcą projektów szkoleniowych oraz wsparcia psychologicznego jest spółka European Training & Consulting Center Sp. z o. o. Od 20 lat jesteśmy jednym z największych brokerów szkoleń i doradztwa w Polsce. Wspólnie z naszymi partnerami realizujemy projekty edukacyjne zwiększające efektywność organizacji, która zależna jest od jakości pracy personelu. Jako brokerzy szkoleń i doradztwa współpracujemy z ponad 350 partnerami na terenie Polski i UE, gwarantując szybką i tanią obsługę każdego klienta bez względu na miejsce prowadzenia działalności. Szczegóły na www.training.com.pl oraz www.consulting.com.pl. Jesteśmy również twórcą nowo powstałego portalu szkoleń przez internet tj. www.eszkolenia.pl

Dysponujemy dofinansowaniem do 80% na szkolenia zamknięte dla Twoich pracowników.

INWESTYCJE W SIEBIE TO INWESTYCJA

O NAJWIĘKSZEJ STOPIE ZWROTU